Shloka 156
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
संधत्स्व पुरुषव्यात्र पाण्डवैर्भरतर्षभ । “ऐसा करनेपर तुम्हें अधर्म और अपयशकी प्राप्ति करानेवाले कर्मसे छुटकारा मिल जायगा। अत: भरतकुल-भूषण पुरुषसिंह! तुम ज्ञानी, परम उत्साही, शूरवीर, मनस्वी एवं अनेक शास्त्रोंके ज्ञाता पाण्डवोंके साथ संधि कर लो
sandhatsva puruṣavyāghra pāṇḍavair bharatarṣabha | “evaṃ kṛte tvam adharmāpayaśa-prāpti-kārake karmaṇi mucyase | ataḥ bharatakula-bhūṣaṇa puruṣasiṃha! tvaṃ jñānī paramotsāhī śūravīro manasvī ca anekaśāstra-vidaḥ pāṇḍavān saha sandhiṃ kuru” ||
वैशंपायन म्हणाले— हे पुरुषव्याघ्र, हे भरतश्रेष्ठ! पांडवांशी संधी कर. असे केल्यास अधर्म व अपयश देणाऱ्या कर्मांपासून तू मुक्त होशील. म्हणून हे भरतकुलभूषण, हे नरसिंह! ज्ञानी, परम उत्साही, शूर, मनस्वी आणि अनेक शास्त्रांचे जाणकार अशा पांडवांशी संधी कर.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Choose reconciliation over escalation: making peace prevents one from becoming bound to actions that generate adharma and lasting disgrace. Ethical governance includes safeguarding one’s moral standing and the welfare of the realm by avoiding unjust conflict.
Vaiśampāyana reports a counsel directed to a leading Bharata prince/warrior, urging him to conclude a peace (sandhi) with the Pāṇḍavas. The appeal is framed in moral and political terms—war-driven deeds would bring unrighteousness and infamy, whereas peace aligns with dharma.