ययातिपतन-कारणम् (The Cause of Yayāti’s Fall) — Nārada’s Counsel on Pride and Reconciliation
तदनन्तर क्षत्रियशिरोमणि प्रतर्दनने यह बात कही--“मैं जिस प्रकार सदा धर्ममें तत्पर रहा हूँ, सर्वदा न्याययुक्त युद्धमें संलग्न होता आया हूँ तथा संसारमें मैंने जो क्षत्रियवंशके अनुरूप यश एवं वीर शब्दके योग्य पुण्यफलका अर्जन किया है, उससे आप संयुक्त हों” ।। शिबिरौशीनरो धीमानुवाच मधुरां गिरम् । यथा बालेषु नारीषु वैहार्येषु तथैव च
tadanantaraṁ kṣatriya-śiromaṇi pratardanena iyaṁ bātā uktā— “ahaṁ yathā sadā dharme tatparaḥ, sarvadā nyāya-yukte yuddhe saṁlagnaḥ, tathā ca loke mayā kṣatriya-vaṁśasya anurūpaṁ yaśaḥ vīra-śabdasya yogyaṁ puṇya-phalaṁ ca arjitaṁ; tena tvam saṁyukto bhava” || śibir-auśīnaro dhīmān uvāca madhurāṁ giram | yathā bāleṣu nārīṣu vaihāryeṣu tathaiva ca |
त्यानंतर क्षत्रियशिरोमणी प्रतर्दन म्हणाला— “जसा मी सदैव धर्मात तत्पर राहिलो आहे आणि नेहमी न्याययुक्त युद्धात प्रवृत्त राहिलो आहे, तसाच या लोकी क्षत्रियवंशास शोभेल असा यशःप्राप्तीचा व ‘वीर’ या नावास योग्य असा पुण्यफल मी मिळविला आहे; त्या पुण्याशी आपण संयुक्त व्हावे.” तेव्हा बुद्धिमान शिबि औशीनर मधुर वाणीने बोलला— जसे बालकांमध्ये, स्त्रियांमध्ये आणि खेळ-परिहासाच्या प्रसंगी बोलतात, तसेच।
नारद उवाच