Shloka 19
Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay
न तस्य बीजं रोहति रोहकाले न तस्य वर्ष वर्षति वर्षकाले । भीतं प्रपन्न॑ प्रददाति शत्रवे न सत्रातारं लभते त्राणमिच्छन्
na tasya bījaṃ rohati rohakāle na tasya varṣa varṣati varṣakāle | bhītaṃ prapannaṃ pradadāti śatrave na sa trātāraṃ labhate trāṇam icchan ||
जो भयाने शरण आलेल्या प्राण्याला शत्रूच्या हाती देतो, त्याचे पेरलेले बीज योग्य वेळी उगवत नाही; त्याच्यासाठी योग्य वेळी पाऊस पडत नाही; आणि जेव्हा तो स्वतः संरक्षण इच्छितो, तेव्हा त्याला रक्षक मिळत नाही.
शल्य उवाच
Educational Q&A
Never betray one who has sought refuge, even under fear or pressure. Violating prapanna-dharma (the duty to protect the surrendered) destroys one’s prosperity and security: nature, society, and personal safety turn against the betrayer.
In Udyoga Parva’s pre-war counsel, Śalya articulates a moral principle relevant to rulers and warriors: handing a frightened suppliant over to an enemy is a serious adharma, bringing tangible misfortune (failed crops, untimely rain) and the loss of help when one later needs protection.