Shloka 4
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
वैशम्पायन उवाच उक्त भगवता वाक्यमुक्त भीष्मेण यत् क्षमम् उक्त बहुविधं चैव नारदेनापि तच्छूणु,वैशम्पायनजी बोले--राजन्! भगवान् वेदव्यासने भी दुर्योधनसे उसके हितकी बात कही। भीष्मजीने भी जो उचित कर्तव्य था, वह बताया। इसके सिवा नारदजीने भी नाना प्रकारके उपदेश दिये। वह सब तुम सुनो
Vaiśampāyana uvāca: uktaṁ bhagavatā vākyaṁ, uktaṁ Bhīṣmeṇa yat kṣamam; uktaṁ bahuvidhaṁ caiva Nāradenāpi tac chṛṇu.
वैशंपायन म्हणाला— “राजन्! भगवान व्यासांनी दुर्योधनाच्या हितासाठी उपदेश केला; भीष्मांनीही जे योग्य व कर्तव्य होते ते सांगितले. याशिवाय नारदांनीही अनेक प्रकारे शिकवण दिली. ते सर्व तू ऐक.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Before conflict hardens into war, one should heed dharmic counsel from wise elders. The verse frames ethical instruction as multi-sourced—Vyāsa, Bhīṣma, and Nārada—implying that right action becomes clear when repeatedly affirmed by authoritative voices.
Vaiśampāyana, narrating to King Janamejaya, transitions into recounting the various admonitions given to Duryodhana—first by Vyāsa, then by Bhīṣma, and also by Nārada—inviting the listener to hear the collected counsel that precedes the great war.