Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
ततः स भगवांस्तस्य स्कन््धे बाहुं समासजत् । निपपात स भारार्तों विह्नलो नष्टचेतन:,इतना कहकर भगवान् विष्णुने गरुड़के कंधेपर अपनी दाहिनी बाँह रख दी। उसके बोझसे पीड़ित एवं विह्नल होकर गरुड़ गिर पड़े। उनकी चेतना भी नष्ट-सी हो गयी
tataḥ sa bhagavāṁs tasya skandhe bāhuṁ samāsajat | nipapāta sa bhārārto vihvalo naṣṭacetanaḥ ||
असे म्हणत भगवान विष्णूंनी गरुडाच्या खांद्यावर आपला उजवा बाहू ठेवला. त्या भाराने पीडित व विह्वळ होऊन गरुड कोसळला; त्याची शुद्धीही जणू हरपली.
कण्व उवाच