Shloka 63
वयं तु ब्राह्मणा नाम मृदुदण्डा: कृपालव: । स्वस्ति चेच्छाम भवत: परेषां च यथा55त्मन:,महाराज! हमलोग ब्राह्मण हैं। हमारा दण्ड भी बहुत कोमल होता है। हम स्वभावसे ही दयालु होते हैं; अत: अपने ही समान आपका और दूसरोंका भी भला चाहते हैं
vayaṁ tu brāhmaṇā nāma mṛdu-daṇḍāḥ kṛpālavaḥ | svasti cecchāma bhavataḥ pareṣāṁ ca yathātmanā, mahārāja |
भीष्म म्हणाले—आम्ही ब्राह्मण; आमचा दंड स्वभावतः कोमल आणि आम्ही करुणाशील आहोत. म्हणून, महाराज, जसे आम्ही स्वतःचे कल्याण इच्छितो तसेच तुमचे आणि इतरांचेही कल्याण इच्छितो.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma highlights the Brahmin ideal of gentle correction and compassion: true guidance seeks the welfare of the ruler and all beings, treating others’ good as one’s own.
In the Śānti Parva instruction, Bhishma addresses the king (Yudhiṣṭhira) and frames the Brahmins’ role as benevolent advisers—mild in punitive measures and motivated by universal welfare.