Shloka 4
राजा-दैवतत्वम् — The King as a Stabilizing ‘Daivata’ (Divine Function) in Social Order
इन्द्रमेव प्रवृणुते यद्राजानमिति श्रुति: । यथैवेन्द्रस्तथा राजा सम्पूज्यो भूतिमिच्छता,श्रुति कहती है, 'प्रजा जो राजाका वरण करती है, वह मानो इन्द्रका ही वरण करती है,, अतः लोकका कल्याण चाहनेवाले पुरुषको इन्द्रके समान ही राजाका पूजन करना चाहिये
indram eva pravṛṇute yad rājānam iti śrutiḥ | yathaivendraḥ tathā rājā sampūjyo bhūtim icchatā ||
भीष्म म्हणाले— श्रुती म्हणते: ‘प्रजा जेव्हा राजाचा वरण करते, तेव्हा ती जणू इंद्राचाच वरण करते.’ म्हणून जो लोककल्याण व समृद्धी इच्छितो, त्याने इंद्रासारखेच राजाचे पूजन-सन्मान करावा.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Legitimate kingship is to be regarded as divinely representative: choosing a king is likened to choosing Indra, so those who seek prosperity and the common good should honor the king as a pillar of dharma and social order.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma teaches Yudhiṣṭhira about the sanctity and social necessity of kingship, citing śruti to justify reverence toward the king for the sake of public welfare.