Shloka 23
Nāmānirukta of Nārāyaṇa (Keśava–Viṣṇu–Vāsudeva) and the Rudra–Nārāyaṇa Unity Theme
भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठिर! नारदजीकी बात सुनकर परम धर्मज्ञ व्यासजीने “बहुत अच्छा” कहकर उनकी आज्ञा स्वीकार की और हर्षमें भरकर वे वेदाभ्यासरूपी व्रतका दृढ़तापूर्वक पालन करने लगे ।।
bhīṣma uvāca— yudhiṣṭhira! nāradasya vacaḥ śrutvā paramadharmajño vyāsaḥ “sādhu” iti uktvā tasyājñāṃ pratijagrāha, harṣeṇa ca samāviṣṭaḥ san vedābhyāsarūpaṃ vrataṃ dṛḍhatayā samācacāra. śukena saha putreṇa vedābhyāsam athākarot; svareṇoccaiḥ sa śaikṣyeṇa lokān āpūrayann iva.
भीष्म म्हणाले—युधिष्ठिरा! नारदांचे वचन ऐकून परम धर्मज्ञ व्यासांनी “साधु” असे म्हणत त्यांची आज्ञा स्वीकारली. आनंदाने भरून ते दृढ निश्चयाने वेदाभ्यासरूपी व्रत आचरू लागले. मग पुत्र शुकासह, शिक्षेच्या नियमांप्रमाणे उच्च स्वरात वेदांची आवृत्ती सुरू केली; त्यांचा नाद जणू त्रैलोक्य भरून टाकीत होता।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma as disciplined learning and faithful practice: a wise person accepts sound instruction, undertakes a vow of study with steadiness, and preserves sacred knowledge through correct recitation (svara, śikṣā), showing that ethical life includes rigorous self-training and reverence for tradition.
Bhishma narrates that Narada advises Vyasa; Vyasa approves and accepts the directive, then joyfully begins a firm observance of Vedic study. He recites the Vedas together with his son Shuka, chanting aloud with proper accents, as if the sound pervades the three worlds.