Shloka 21
Nāmānirukta of Nārāyaṇa (Keśava–Viṣṇu–Vāsudeva) and the Rudra–Nārāyaṇa Unity Theme
नारदजीने कहा--व्यासजी! वेद पढ़कर उसका अभ्यास ([पुनरावृत्ति) न करना वेदाध्ययनका दूषण है। व्रतका पालन न करना ब्राह्मणका दूषण है। वाहीक देशके लोग पृथ्वीके दूषण हैं और नये-नये खेल-तमाशा देखनेकी लालसा स्त्रीके लिये दोषकी बात है ।।
nārada uvāca—vyāsajī! vedaṁ paṭhitvā tasya abhyāsaḥ (punarāvṛttiḥ) na kartavya iti vedādhyayanasya dūṣaṇam. vratapālanaṁ na kartavya iti brāhmaṇasya dūṣaṇam. vāhīkadeśasya lokāḥ pṛthivyā dūṣaṇam. nava-nava-khela-tamāśā-darśana-lālasā striyāḥ doṣa-bhūtā. adhīyatāṁ bhavān vedān sārdhaṁ putreṇa dhīmatā, vidhunvan brahma-ghoṣeṇa rakṣo-bhaya-kṛtaṁ tamaḥ.
नारद म्हणाला—हे व्यास! वेद वाचून त्याचा पुनःपुन्हा अभ्यास न करणे हे वेदाध्ययनाचे दूषण आहे. व्रतपालन न करणे हे ब्राह्मणाचे दूषण आहे. वाहीक देशातील लोक पृथ्वीचे दूषण म्हणतात, आणि नवनव्या करमणुकी पाहण्याची लालसा स्त्रीस दोष मानली जाते. म्हणून तुम्ही बुद्धिमान पुत्र शुकासह वेदांचा स्वाध्याय चालू ठेवा आणि ब्रह्मघोषाच्या निनादाने राक्षसभयजन्य अंधार झटकून दूर करा.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse stresses disciplined continuity: learning is incomplete without repeated practice (svādhyāya/abhyāsa), vows must be upheld as a mark of Brahminical integrity, and sacred recitation is portrayed as a force that dispels fear and darkness—both literal and moral.
Nārada addresses Vyāsa, offering moral observations about faults (dūṣaṇas) and then urges him to continue Vedic recitation with his wise son Śuka, describing the Vedic sound (brahma-ghoṣa) as driving away the darkness born of fear of rākṣasas.