Shloka 36
शिष्या ऊचु. महता तेजसा युक्ता यशसा चापि वर्धिता: । एकं त्विदानीमिच्छामो गुरुणाग्रहं कृतम्,शिष्योंने कहा--गुरुदेव! हम आपकी कृपासे महान् तेजस्वी हो गये हैं। हमारा यश भी चारों ओर बढ़ गया है। अब इस समय हम यह चाहते हैं कि आप एक बार और हमलोगोंपर अनुग्रह करें
śiṣyā ūcuḥ | mahatā tejasā yuktā yaśasā cāpi vardhitāḥ | ekaṃ tv idānīm icchāmo guruṇāgrahaṃ kṛtam |
शिष्य म्हणाले—गुरुदेव! आपल्या कृपेने आम्ही महान तेजाने युक्त झालो आहोत आणि आमचा यशही सर्वत्र वाढला आहे. आता आम्हाला एवढीच इच्छा आहे की आपण पुन्हा एकदा आम्हांवर अनुग्रह करावा.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical posture of discipleship: acknowledging that one’s excellence (tejas) and reputation (yaśas) arise through the guru’s guidance, and approaching the teacher with humility to seek further instruction or blessing.
A group of disciples address their teacher, stating that they have gained brilliance and fame through his favor, and they now ask him to grant one more act of benevolence—implying a further teaching, initiation, or guidance they seek.