Śvetadvīpa-varṇana and Śāstra-pravartana (Śānti Parva 322)
आत्मना विदहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् | गर्भशय्यामुपादाय भुज्यते पौर्वदेहिकम्,दुःख अपने ही किये हुए कर्मोका फल है और सुख भी अपने ही पूर्वकृत कर्मोंका परिणाम है। जीव माताकी गर्भशय्यामें आते ही पूर्व शरीरद्वारा उपार्जित सुख-दुःखका उपभोग करने लगता है
bhīṣma uvāca | ātmanā vidhitaṃ duḥkham ātmanā vihitaṃ sukham | garbhaśayyām upādāya bhujyate paurvadehikam ||
भीष्म म्हणाले: दुःखही आत्म्यानेच घडविलेले आणि सुखही आत्म्यानेच ठरविलेले आहे. जीव गर्भशय्या स्वीकारताच पूर्वदेहात उपार्जित कर्मांचे फळ—सुख-दुःख—भोगू लागतो.
भीष्म उवाच