Shloka 28
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
राजा सदा धर्मपर: शुभाशुभस्य गोप्ता समीक्ष्य सुकृतिनां दधाति लोकान् | बहुविधमपि चरति प्रविशति सुखमनुपगतं निरवद्यम्,जो राजा सर्वदा धर्मपरायण रहकर उत्तम और अधम प्रजाका यथायोग्य विचारपूर्वक पालन करता है, वह पुण्यात्माओंके लोकोंको प्राप्त होता है। यदि वह स्वयं भी नाना प्रकारके शुभ कर्मोंका आचरण करता है तो उसके फलस्वरूप उसे अप्राप्त एवं निर्दोष सुख प्राप्त होता है
vyāsa uvāca | rājā sadā dharmaparaḥ śubhāśubhasya goptā samīkṣya sukṛtināṃ dadhāti lokān | bahuvidham api carati praviśati sukham anupagataṃ niravadyam |
व्यास म्हणाले— जो राजा सदा धर्मपरायण राहून शुभ-अशुभाचा विचार करून प्रजेचे रक्षण करतो, तो पुण्यवानांना प्राप्त होणारे लोक प्राप्त करतो. आणि तो स्वतःही नानाविध शुभ कर्मांचे आचरण करीत असेल, तर त्याच्या फळस्वरूप तो पूर्वी अप्राप्त व निर्दोष अशा सुखात प्रवेश करतो.
व्यास उवाच
Educational Q&A
A ruler’s highest duty is steadfast commitment to dharma: carefully discerning right and wrong in public matters, protecting subjects accordingly, and personally practicing auspicious conduct. Such governance yields both merit (access to the realms of the righteous) and a blameless, elevated happiness.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa states a principle of rājadharma: the king who governs with moral discernment and protection, and who also performs virtuous deeds himself, attains the righteous worlds and an untainted happiness as the fruit of his conduct.