Shloka 172
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
कुले महति जातेन ह्वीमता दीर्घदर्शिना । नैतत्सदसि वक्तव्यं सद्वाउसद्वा मिथ: कृतम्,आप महान् कुलमें उत्पन्न, लज्जाशील तथा दीर्घदर्शी पुरुष हैं। हम दोनोंने परस्पर भला या बुरा जो कुछ भी किया है, उसे आपको इस भरी सभामें नहीं कहना चाहिये
kule mahati jātena hrīmatā dīrghadarśinā | naitat sadasi vaktavyaṃ sad vā asad vā mithaḥ kṛtam ||
आपण महान कुलात जन्मलेले, लज्जाशील व दूरदृष्टी असलेले पुरुष आहात. म्हणून आमच्यात परस्पर जे काही झाले—चांगले वा वाईट—ते या भरलेल्या सभेत सांगणे योग्य नाही.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Even when there are personal grievances or mutual wrongs, a wise and modest person should maintain decorum: private matters—whether praise or blame—should not be aired in a public assembly, where speech can inflame conflict and damage dignity.
Bhishma addresses a respected person in a crowded court, urging restraint. He advises that whatever good or bad has occurred between them should not be discussed openly before the assembly, emphasizing prudence and the ethics of speech.