Shloka 28
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
प्रवृद्ध; किल वीर्येण मामेषो&भिभविष्यति । सृंजयस्य सुतो वज्र यथैनं पर्वतो<5ब्रवीत्,प्रभो! इन्द्रने मूर्तिमानू होकर सामने खड़े हुए अपने दिव्य अस्त्र वज़से कहा--“वज्र! तुम बाघ बनकर इस राजकुमारको मार डालो। जैसा कि इसके विषयमें पर्वतने बताया है, बड़ा होनेपर सूृंजयका यह पुत्र अपने पराक्रमसे मुझे परास्त कर देगा”
pravṛddhaḥ kila vīryeṇa mām eṣo 'bhibhaviṣyati | sṛñjayasya suto vajra yathainaṃ parvato 'bravīt ||
“हा मोठा झाला की आपल्या पराक्रमाने मला नक्कीच पराभूत करील.” असे म्हणत पर्वताने इंद्रतेजाने मूर्तिमान होऊन समोर उभ्या असलेल्या दिव्य अस्त्र वज्राला आज्ञा केली—“वज्रा! वाघाचे रूप धारण करून या राजकुमाराचा वध कर. पर्वताने जसे सांगितले आहे, मोठा झाल्यावर सृंजयाचा हा पुत्र आपल्या शौर्याने मला पराजित करील.”
पर्वत उवाच
Educational Q&A
The verse cautions against letting fear of future loss justify present wrongdoing. Acting from insecurity—especially through disproportionate violence and misuse of divine or political power—undermines dharma and turns foresight into a motive for adharma.
Parvata anticipates that Sṛñjaya’s son will one day surpass him in strength. To prevent this, he addresses Vajra (Indra’s thunderbolt, personified) and orders it to take the form of a tiger and kill the prince.