Shloka 146
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
अविमुक्ता मरिष्यामस्तत्र का परिदेवना । 'सृंजय! मैं
avimuktā mariṣyāmas tatra kā paridevanā |
वायू म्हणाला—आपण सुख-दुःखांच्या बंधनातून मुक्त नाही; आणि एक दिवस आपल्याला सर्वांना मरायचेच आहे. मग विलाप कशासाठी? सृंजय म्हणाला—हे नारद! पवित्र सुगंधी माळेसारखी, विविध अर्थांनी परिपूर्ण अशी आपली वाणी मी ऐकत आहे. पुण्यकर्मा, महात्मा व कीर्तिमान राजर्षींच्या चरित्रांनी युक्त आपले हे वचन सर्व शोकांचा नाश करणारे आहे।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Since all beings remain bound by worldly dualities (pleasure and pain) and are inevitably subject to death, grief cannot change the truth of impermanence; one should cultivate composure and discernment instead of lamentation.
Vāyudeva delivers a concise philosophical admonition that confronts the inevitability of death and questions the usefulness of mourning, functioning as counsel meant to steady the listener’s mind and reduce sorrow.