Shloka 33
विनिष्क्रान्तं तु तं दृष्टवा ज्वलन्तमिव तेजसा । भवो रोषसमाविष्ट: शूलोद्यतकर: स्थित:,बाहर निकलनेपर शुक्र अपने तेजसे प्रज्वलित-से हो रहे थे। उन्हें उस अवस्थामें देखकर हाथमें त्रिशूल लेकर खड़े हुए भगवान् शिव पुनः रोषसे भर गये
viniṣkrāntaṃ tu taṃ dṛṣṭvā jvalantam iva tejasā | bhavo roṣa-samāviṣṭaḥ śūlodyata-karaḥ sthitaḥ ||
तो बाहेर निघालेला आणि स्वतःच्या तेजाने जणू अग्निसारखा जळत असल्याचे पाहून भव (शिव) क्रोधाने भरून गेले व हातात त्रिशूल उगारून उभे राहिले।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between immense personal/spiritual power (tejas) and the necessity of restraint to protect dharma. Even divine authority may respond sharply when a powerful force appears likely to disturb cosmic and social order.
A radiant figure emerges, shining intensely. Śiva (Bhava), seeing this, becomes angry again and stands ready with his trident raised, signaling imminent intervention or punishment.