Shloka 36
Jvarotpatti — The Origin and Distribution of Jvara
Fever
न हायं कस्यचित् कक्षिन्नास्य कश्नन विद्यते | भवत्येको हायं नित्यं शरीरे सुखदुः:खभाक्,यह जीव वास्तवमें किसीका कोई नहीं है और न कोई दूसरा ही उसका कुछ है। वास्तवमें यह तो सदा अकेला ही है। परंतु शरीरमें रहकर उसे अपना माननेके कारण ही यह सुख-दुःखका भागी होता है
na hāyaṁ kasyacit kaścin nāsya kaścan na vidyate | bhavaty eko hy ayaṁ nityaṁ śarīre sukha-duḥkha-bhāk ||
असित म्हणाला—हा जीव खरे तर कोणाचाही नाही आणि दुसराही याचा कोणी नाही; तो नित्य एकटाच आहे. पण देहात राहून त्याला ‘माझे’ मानल्यामुळे तो सुख-दुःखाचा भागी होतो.
असित उवाच
Educational Q&A
The self is intrinsically solitary and unowned; suffering arises when it identifies with the body and develops possessiveness (‘mine’), thereby becoming an experiencer of pleasure and pain.
In a didactic discourse in Śānti Parva, the sage Asita instructs about the nature of the self and the roots of bondage, emphasizing detachment from bodily identification as an ethical-spiritual remedy for grief and suffering.