Shloka 8
कर्मविद्या-भेदः
Karma–Vidyā Distinction: Paths of Bondage and Release
यदा<5<दित्यं स्थितं मध्ये गूहन्ति शिखिनोड<र्चिष: । सर्वमेवेदमर्चिरभि: पूर्ण जाज्वल्यते नभ:,उस समय जब आगकी लपटें सूर्यकोी अपने भीतर करके चारों ओरसे ढक लेती हैं, तब सम्पूर्ण आकाश ज्वालाओंसे व्याप्त होकर प्रज्वलित होता-सा जान पड़ता है
yadā ādityaṁ sthitaṁ madhye gūhanti śikhino 'rciṣaḥ | sarvam evedam arcirbhiḥ pūrṇaṁ jājvalyate nabhaḥ ||
व्यास म्हणाले—जेव्हा मध्यभागी स्थित सूर्याला अग्नीच्या प्रज्वलित ज्वाळा आपल्या आत लपवून सर्व बाजूंनी झाकून टाकतात, तेव्हा संपूर्ण आकाश ज्वाळांनी भरून सर्वत्र जळत असल्यासारखे भासते।
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic imagery—fire engulfing even the sun—to convey overwhelming transformation and the sense that ordinary order can be eclipsed; it supports Shānti Parva’s reflective tone by pointing to the fragility of worldly stability and the need for dharmic steadiness amid upheaval.
Vyāsa describes a scene where flames rise and spread so intensely that they seem to hide the sun itself, making the entire sky appear packed with fire—an evocative depiction often used to heighten the gravity of the discourse and the atmosphere of portentous change.