Shloka 46
Śakra–Namuci-saṃvāda: Śoka-nivāraṇa and Daiva-vicāra
Indra and Namuci on grief, composure, and inevitability
श्रुतिप्रमाणागममड़लै श्व शेते जरामृत्युभयादभीत: । क्षीणे च पुण्ये विगते च पापे ततो निमित्ते च फले विनष्टे । अलेपमाकाशमलिड्मेव- मास्थाय पश्यन्ति महत्यसक्ता:
śruti-pramāṇāgama-maṅgalaiḥ śete jarā-mṛtyu-bhayād abhītaḥ | kṣīṇe ca puṇye vigate ca pāpe tato nimitte ca phale vinaṣṭe | alepam ākāśam aliptam eva māsthāya paśyanti mahati asaktāḥ ||
श्रुतीने प्रतिपादित प्रमाणांचा विचार आणि शास्त्रांनी सांगितलेल्या मंगलमय साधनांचे अनुष्ठान केल्याने मनुष्य जरा-मृत्यूच्या भयापासून मुक्त होऊन शांतपणे राहतो. जेव्हा पुण्य क्षीण होते, पापही निवृत्त होते, आणि त्यांची कारणे व फळेही नष्ट होतात, तेव्हा सर्व पदार्थांबद्दल सर्वथा अनासक्त महात्मे आकाशासारख्या निर्लेप, अलिंग परमात्म्यात स्थित होऊन त्याचे साक्षात्कार करतात।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Scriptural discernment and disciplined practice remove existential fear; when karmic merit and demerit and their results are exhausted, complete non-attachment enables direct realization of the stainless Supreme Self, likened to the sky.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira on liberation-oriented dharma: he explains how reliance on śruti and śāstra-guided practice leads from fearlessness to the dissolution of karmic causality and culminates in Brahman-realization.