Shloka 47
Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
विनाशिनो हाध्रुवजीवितस्य कि बन्धुभिभभिन्नपरिग्रहै श्व । विहाय यो गच्छति सर्वमेव क्षणेन गत्वा न निवर्तते च
vināśino hādhruva-jīvitasya kiṁ bandhubhir bhinna-parigrahaiḥ śvaḥ | vihāya yo gacchati sarvam eva kṣaṇena gatvā na nivartate ca ||
भीष्म म्हणाले—अरे! ज्याचे जीवन नश्वर आहे आणि ज्याच्या आयुष्याचा भरवसा नाही, त्याला विखुरलेल्या व अस्थिर परिग्रहांमध्ये आणि नातलगांमध्ये काय खरे लाभ? हे जाणून जो मनुष्य क्षणात वैराग्याने सर्व काही त्यागून निघून जातो, तो पुढे गेल्यावर पुन्हा (संसारात) परत येत नाही.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Because life and the body are perishable and uncertain, clinging to relatives and possessions is ultimately unreliable; swift, dispassionate renunciation leads to non-return—freedom from rebirth.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma teaches Yudhishthira by emphasizing the fragility of life and urging detachment as the path toward moksha.