Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
अनात्मा ह्ात्मनो मृत्यु: क्लेशो मृत्युर्जरामय: । आत्मानं मन्यते मोहात् तदसम्यक् परं मतम्,आत्माके स्वरूपभूत शरीरका अभाव होना ही उसकी मृत्यु है। इस दृष्टिसे दुःख, वृद्धावस्था तथा नाना प्रकारके रोग--ये सभी आत्माकी मृत्यु ही हैं (क्योंकि इनके द्वारा शरीरका आंशिक विनाश होता रहता है)। फिर भी जो लोग आत्माको देहसे भिन्न मानते हैं, उनकी यह मान्यता बहुत ही असंगत है
anātmā hy ātmano mṛtyuḥ kleśo mṛtyur jarāmayaḥ | ātmānaṃ manyate mohāt tad asamyak paraṃ matam ||
“जे आत्मा नाही, तेच जणू आत्म्याचा ‘मृत्यू’ ठरते. क्लेश, जरा आणि रोग—हे सर्व ‘मृत्यू’ म्हणतात; कारण ते देहाचा क्षय करतात. तरीही मोहामुळे लोक देहालाच आत्मा मानतात; हे मत अत्यंत अयोग्य आहे.”
भीष्म उवाच