Shloka 73
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
संश्रुत्य यो न दित्सेत याचित्वा यश्च नेच्छति । उभावानृतिकावेतौ न मृषा कर्तुमहसि,जो पहले देनेकी प्रतिज्ञा करके फिर देना नहीं चाहता तथा जो याचना तो करता है, किंतु मिलनेपर उसे लेना नहीं चाहता, वे दोनों ही मिथ्यावादी होते हैं; अतः आप अपनी और मेरी भी बात मिथ्या न कीजिये
saṁśrutya yo na ditsed yācitvā yaś ca necchati | ubhāv ānṛtikāv etau na mṛṣā kartum arhasi ||
जो आधी देण्याचे वचन देऊन नंतर देत नाही, आणि जो मागतो पण मिळाल्यावर घ्यायला नकार देतो—हे दोघेही असत्यवादी ठरतात. म्हणून माझेही आणि तुमचेही वचन असत्य ठरू देऊ नका.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Truthfulness is violated both by breaking a promise to give and by refusing a gift after requesting it; ethical speech requires consistency between one’s word, request, and action.
A brāhmaṇa admonishes the listener that reneging on a pledged gift or declining what one has asked for both amount to falsehood, urging the other person to keep words and actions aligned so neither party’s statement becomes untrue.