जापक–इक्ष्वाकु–सत्यविवादः
The Jāpaka, Ikṣvāku, and the Dispute on Truth and Merit
श्लोकौ चात्र भवत:-- वात्सल्यात्सर्व भूते भ्यो वाच्या: श्रोत्रसुखा गिर: । परितापोपघातकश्न पारुष्यं चात्र गर्हितम्,इस विषयमें ये दो श्लोक प्रसिद्ध हैं-- वाणी ऐसी बोलनी चाहिये, जिसमें सब प्राणियोंके प्रति स्नेह भरा हो तथा जो सुनते समय कानोंको सुखद जान पड़े। दूसरोंको पीड़ा देना, मारना और कटुवचन सुनाना--ये सब निन्दित कार्य हैं
ślokau cātra bhavataḥ— vātsalyāt sarvabhūtebhyo vācyāḥ śrotrasukhā giraḥ | paritāpopaghātakaś ca pāruṣyaṃ cātra garhitam ||
भारद्वाज म्हणाले—येथे हे दोन श्लोक प्रसिद्ध आहेत: सर्व प्राण्यांप्रती वात्सल्य ठेवून, कानांना सुखद वाटतील अशी वाणी बोलावी. दुसऱ्यांना पीडा देणे, मारणे किंवा इजा करणे आणि कटुवचन बोलणे—हे सर्व येथे निंद्य आहे.
भरद्वाज उवाच