Shloka 16
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
तत्रासीनस्य कौन्तेय गौतमस्य सुख: शिव: । पुष्पाणि समुपस्पृश्य प्रववावनिल: शुभ: । ह्वादयन् सर्वगात्राणि गौतमस्य तदा नूप,कुन्तीनन्दन! गौतमके वहाँ बैठते ही फूलोंका स्पर्श करके सुन्दर-मन्द-सुगन्ध वायु चलने लगी, जो बड़ी ही सुखद और कल्याणप्रद जान पड़ती थी। नरेश्वर! वह गौतमके सम्पूर्ण अड्ञोंको आह्वाद प्रदान कर रही थी
tatrāsīnasya kaunteya gautamasya sukhaḥ śivaḥ | puṣpāṇi samupaspṛśya pravavāv anilaḥ śubhaḥ | hvādayan sarvagātrāṇi gautamasya tadā nṛpa |
कौन्तेय! गौतम तेथे बसताच पुष्पांचा स्पर्श होऊन सुगंधित, मंद व शुभ वारा वाहू लागला. नरेश्वर! त्या वाऱ्याने त्या वेळी गौतमाच्या सर्व अंगांना हर्ष देऊन सुख व कल्याणाची अनुभूती दिली.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses auspicious natural imagery to signal the fruit of serenity and right conduct: when a sage abides in calmness, the environment is portrayed as harmonizing with that virtue, bringing śiva (welfare) and sukha (ease).
Bhīṣma describes Gautama seated in a place where flowers are present; a gentle, fragrant breeze arises after touching the blossoms and gives bodily delight and comfort to the sage, marking the scene as favorable and sanctified.