अथास्य बुद्धिरभवद् विधिनाहं श्वजाघनीम् । भक्षयामि यथाकामं पूर्व संतर्प्प देवता:,इतनेहीमें उनके मनमें यह विचार उठा कि मैं कुत्तेकी जाँघके इस मांसको विधिपूर्वक पहले देवताओंको अर्पण करूँगा और उन्हें संतुष्ट करके फिर अपनी इच्छानुसार उसे खाऊँगा
तेव्हाच त्यांच्या मनात विचार आला—मी विधिपूर्वक कुत्र्याच्या जांघेचे हे मांस प्रथम देवतांना अर्पण करीन; त्यांना तृप्त करून मग इच्छेनुसार ते भक्षण करीन.
भीष्म उवाच