Śaraṇāgatapālana—Prastāvanā
Protection of the Refuge-Seeker: Opening of the Kapota Narrative
प्रहरिष्यन् प्रियं ब्रूयात् प्रहत्यैव प्रियोत्तरम् । असिनापि शिरश्छित्त्वा शोचेत च रुदेत च,“प्रहार करनेके लिये उद्यत होकर भी प्रिय वचन बोले, प्रहार करनेके पश्चात् भी प्रिय वाणी ही बोले, तलवारसे शत्रुका मस्तक काटकर भी उसके लिये शोक करे और रोये
praharīṣyan priyaṁ brūyāt prahatyaiva priyottaram | asināpi śiraś chittvā śocet ca rudet ca |
भीष्मांनी शिकविले—प्रहार करण्यास उद्यत असतानाही प्रिय वचन बोलावे; प्रहार केल्यानंतरही प्रिय वाणीनेच उत्तर द्यावे. तलवारीने शत्रूचे शिर छाटले तरी त्याच्यासाठी शोक करावा आणि रडावे.
भीष्म उवाच