Shloka 32
Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
ब्राह्मणकी इस बातसे राजा प्रह्नलादको बड़ी प्रसन्नता हुई। उन्होंने “तथास्तुट कहकर उसकी बात मान ली और शुभ समयमें उसे ज्ञानका तत्त्व प्रदान किया ।। ब्राह्मणो5पि यथान्यायं गुरुवृत्तिमनुत्तमाम् । चकार सर्वभावेन यदस्य मनसेप्सितम्,ब्राह्मणने भी उनके प्रति यथायोग्य परम उत्तम गुरु-भक्तिपूर्ण बर्ताव किया और उनके मनकी रुचिके अनुसार सब प्रकारसे उनकी सेवा की
brāhmaṇakī is bāt se rājā prahrādako baṛī prasannatā huī | unhoṃne “tathāstu” kahakar uskī bāt mān lī aura śubha samaya meṃ use jñāna-kā tattva pradāna kiyā || brāhmaṇo ’pi yathānyāyaṃ guru-vṛttim anuttamām | cakāra sarva-bhāvena yad asya manasepsitam ||
ब्राह्मणाचे वचन ऐकून राजा प्रह्लाद अत्यंत प्रसन्न झाला. “तथास्तु” असे म्हणून त्याने ती विनंती मान्य केली आणि शुभकाळी त्याला सत्यज्ञानाचे तत्त्व प्रदान केले. ब्राह्मणानेही योग्य मर्यादेनुसार उत्तम गुरु-भावाने, पूर्ण निष्ठेने, राजाच्या मनास जे अभिप्रेत होते ते सर्व प्रकारे केले.
घतयाट्र उवाच