वह मूर्ख तो उस पापकर्मके द्वारा सदा अपनी प्रशंसा करते हुए कहता है कि मैंने अमुक सम्मानित पुरुषको भरी सभामें ऐसी-ऐसी बातें सुनायीं कि वह लाजसे गड़ गया, उसका मुख सूख गया और वह अधमरा-सा हो गया, इस प्रकार निन्दनीय कर्म करके वह अपनी प्रशंसा करता है और तनिक भी लजाता नहीं है ।। उपेक्षितव्यो यत्नेन तादृश: पुरुषाधम: । यद् यद् ब्रूयादल्पमतिस्तत्तदस्य सहेद्बुध:,ऐसे नराधमकी यत्नपूर्वक उपेक्षा कर देनी चाहिये। मूर्ख मनुष्य जो कुछ भी कह दे, विद्वान पुरुषको वह सब सह लेना चाहिये
bhīṣma uvāca | sa mūrkhas tu tena pāpakarmaṇā sadā svapraśaṃsāṃ kurvan vadati—“mayā amukaṃ satpuruṣaṃ pūrṇāyāṃ sabhāyāṃ tathā-tathā vacobhiḥ śrāvitaḥ, yathā sa lajjayā namraḥ, mukhaśoṣaṃ gataḥ, ardhamṛta iva ca jātaḥ” iti | evaṃ nindyaṃ karma kṛtvā svayam eva praśaṃsate, na ca kiñcid api lajjate || upeksitavyo yatnena tādṛśaḥ puruṣādhamaḥ | yad yad brūyād alpamatis tat tad asya sahed budhaḥ ||
भीष्म म्हणाले—मूर्ख मनुष्य पापकर्म करून सतत स्वतःचीच प्रशंसा करीत म्हणतो—“भर सभेत मी त्या मान्य पुरुषाला असे-ऐसे शब्द सुनावले की तो लाजेने गडून गेला, त्याचे मुख कोरडे पडले आणि तो जणू अर्धमृत झाला।” अशा निंद्य कर्मानंतरही तो स्वतःचेच गुणगान करतो आणि किंचितही लाजत नाही. अशा पुरुषाधमाची यत्नपूर्वक उपेक्षा करावी. अल्पबुद्धी जे काही बोलेल ते ज्ञानी पुरुषाने सहन करावे।
भीष्म उवाच
Do not engage with shameless, boastful wrongdoers who take pride in humiliating others; instead, consciously ignore them, and practice kṣamā (forbearance) by enduring whatever such small-minded people say.
In Bhishma’s instruction on righteous conduct, he describes a fool who boasts about publicly shaming an honorable man in an assembly. Bhishma then advises the listener that such a person should be avoided and that the wise should tolerate his words rather than escalate conflict.