Shloka 6
यदृच्छया निपतितं चक्रमादित्यगोचरम् । महावातसमुत्थेन संशुष्कमिव सागरम्
sañjaya uvāca |
yadṛcchayā nipatitaṃ cakram ādityagocaram |
mahāvātasamutthena saṃśuṣkam iva sāgaram |
संजय म्हणाला—जणू दैवयोगाने सूर्यचक्रच मार्गातून कोसळले असावे, जणू प्रचंड वाऱ्याने समुद्र आटून गेला असावा—तसा त्या वेळी दुर्योधन दिसत होता. दैव आणि युद्धकर्माच्या फळांनी त्याचे तेज व आत्मविश्वास मोडून पडले; त्याचे बळ निष्फळ झाले होते।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic similes to show how pride and power can collapse suddenly; in war, adharma-driven ambition meets inevitable reversal, highlighting impermanence and the moral weight of karma.
Sañjaya describes the scene with striking comparisons—sun’s disc fallen, ocean dried by a gale—to convey the shock and ruin visible in Duryodhana’s condition at that moment.