Shloka 416
Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
पाण्डवेभ्य: स्वराज्यं च लोभाच्छकुनिनिश्चयात् । ओ मूर्ख! तुम शकुनिकी सलाह मानकर मेरे माँगनेपर भी पाण्डवोंको उनकी पैतृक सम्पत्ति, उनका अपना राज्य लोभवश नहीं देना चाहते थे
pāṇḍavebhyaḥ svarājyaṃ ca lobhāc chakuniniscayāt | o mūrkha! tvaṃ śakunīki-salāha mānakara mama māṅgane’pi pāṇḍavānāṃ teṣāṃ paitṛka-sampattiṃ teṣāṃ svam rājyaṃ lobhavaśān na dātum aicchaḥ |
वायुदेव म्हणाले—लोभामुळे आणि शकुनीच्या सल्ल्यावर ठाम राहून तू पांडवांना त्यांचे पैतृक स्वराज्य दिले नाहीस, जरी मी मागणी केली तरी। अरे मूर्खा! न्यायाऐवजी लोभ निवडून तू त्यांचा हक्क नाकारलास आणि विनाशाचा मार्ग उघडला।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Greed and misguided counsel can make a ruler deny rightful justice; refusing to restore legitimate inheritance (svarājya, paitṛka-sampatti) is portrayed as a moral failure that leads to wider catastrophe.
Vāyu-deva rebukes the addressee for following Śakuni’s advice and, despite divine urging, refusing to grant the Pāṇḍavas their ancestral share and rightful kingdom—an act framed as a key ethical cause behind the ensuing conflict.