Shloka 11
Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
(भ्रातृभि: सहितो भीम: सार्जुनैरस्त्रकोविदै: । न विव्यथे महाराज दृष्टवा हलधरं बली ।।
sañjaya uvāca |
bhrātṛbhiḥ sahito bhīmaḥ sārjunair astrakovidaiḥ |
na vivyathe mahārāja dṛṣṭvā haladharaṃ balī ||
tam utpatantaṃ jagrāha keśavo vinayānvitaḥ |
bāhubhyāṃ pīnavṛttābhyāṃ prayatnād u balavaddhalī ||
महाराज! अर्जुनासह अस्त्रविद्येत निपुण भावांसोबत उभा असलेला पराक्रमी भीमसेन, हलधर बलराम आक्रमणास येताना पाहूनही किंचितही विचलित झाला नाही. तेव्हा आक्रमणासाठी उडी घेणाऱ्या बलरामाला विनयशील केशवाने आपल्या जाड, गोल भुजांनी मोठ्या प्रयत्नाने धरून त्या बलवान हलधारीला आवरले.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, dharma includes restraint: Krishna’s respectful yet firm intervention models ethical leadership—preventing anger from widening violence among relatives and allies.
Balarama (Haladhara) rushes to attack; Bhima, supported by his brothers and Arjuna, remains unshaken. Krishna (Keshava) then physically restrains Balarama with effort, acting with humility to avert further conflict.