Shloka 273
ऋते<स्थिभिर्दधीचस्य निहन्तुं त्रिदशद्विष: । तदनन्तर इन्द्रने देवताओंसे कहा--“दधीच मुनिकी अस्थियोंके सिवा और किसी अस्त्र- शस्त्रसे मेरे द्वारा देवद्रोही महान् असुर नहीं मारे जा सकते
ṛte 'sthibhir dadhīcasya nihantuṃ tridaśadviṣaḥ | tadanantara indreṇa devatābhyo 'se kahā— “dadhīca munikī asthiyoṃ ke sivā aur kisī astra-śastrase mere dvārā devadrohī mahān asura nahīṃ māre jā sakate”
वैशंपायन म्हणाले—“दधीच मुनींच्या अस्थींवाचून देवद्वेष्ट्याचा वध होऊ शकत नाही.” त्यानंतर इंद्र देवांना म्हणाला—“दधीचांच्या अस्थींशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही अस्त्र-शस्त्राने माझ्या हातून तो देवद्रोही महान असुर मारला जाऊ शकत नाही; त्या अस्थीच त्याच्या वधाचा उपाय आहेत.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that righteous power and victory may depend on self-sacrifice and sanctity rather than ordinary force; Dadhīca’s ascetic merit becomes the decisive ‘weapon,’ implying that ethical and spiritual capital can determine outcomes in cosmic conflict.
Vaiśampāyana reports that Indra informs the gods that the great enemy of the devas cannot be killed by conventional weapons; only an extraordinary means—Dadhīca’s bones fashioned into a weapon—can accomplish the slaying.