Shloka 79
अमावास्यां महातेजास्तत्रोन्मज्जन् महाद्युति: | लोकान् प्रभासयामास शीतांशुत्वमवाप च,महातेजस्वी महाकान्तिमान् चन्द्रमाने अमावास्याको उस तीर्थमें गोता लगाया। इससे उन्हें शीतल किरणें प्राप्त हुईं और वे सम्पूर्ण जगत्को प्रकाशित करने लगे
amāvāsyāṃ mahātejās tatrōnmajjan mahādyutiḥ | lokān prabhāsayāmāsa śītāṃśutvam avāpa ca ||
अमावास्येला त्या महातेजस्वी, महाकांतिमान् चंद्राने तेथे स्नान केले. त्या कर्माने त्याला शीतल किरणांचे स्वरूप प्राप्त झाले आणि तो सर्व लोकांना प्रकाशमान करू लागला.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the purifying and restorative power of dharmic observance—especially bathing at a tīrtha at an auspicious time—by which one’s inner brilliance is renewed and becomes beneficial to the wider world.
On the night of amāvāsyā, a highly radiant figure bathes at a sacred ford; as a result he gains a cool, moonlike radiance and is described as illuminating the worlds.