Shloka 26
भारत! विभिन्न देशोंमें लोग जिन वस्तुओंकी इच्छा रखते थे, उन्हें वे ही दी जाती थीं। भूखोंको भोजन करानेके लिये सर्वत्र अन्नका प्रबन्ध किया गया था ।। यो यो यत्र द्विजो भोज्यं भोक्तुं कामयते तदा । तस्य तस्य तु तत्रैवमुपजहुस्तदा नूप,नरेश्वरर जिस किसी देशमें जो-जो ब्राह्मण जब कभी भोजनकी इच्छा प्रकट करता, बलरामजीके सेवक उसे वहीं तत्काल खाने-पीनेकी वस्तुएँ अर्पित करते थे
bhārata! vibhinnadeśeṣu lokā yāni vastūni kāmayante sma, tāni tāni tebhya eva dīyante sma. bubhukṣitānāṃ bhojanārthaṃ sarvatra annasya prabandhaḥ kṛto 'bhavat. yo yo yatra dvijo bhojyaṃ bhoktuṃ kāmayate tadā, tasya tasya tu tatraivam upajahuḥ tadā nūpa-nareśvara.
हे भारत! विविध देशांत लोकांना ज्या-ज्या वस्तूंची इच्छा होत असे, त्या-त्या वस्तू त्यांना दिल्या जात. भुकेल्यांना भोजन मिळावे म्हणून सर्वत्र अन्नाची व्यवस्था केली होती. ज्या-त्या ठिकाणी जेव्हा एखादा ब्राह्मण भोजनाची इच्छा व्यक्त करी, तेथेच बलरामांच्या सेवकांकडून त्वरित अन्न-पान अर्पण केले जाई; म्हणून, नरश्रेष्ठ राजन्, आतिथ्यात कधीही विलंब होत नसे।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as prompt hospitality and annadāna: ensuring that the hungry—especially brāhmaṇas seeking food—are served immediately and appropriately, reflecting responsible stewardship and generosity.
Vaiśampāyana describes an organized provision of supplies and food across regions: whenever a brāhmaṇa wished to eat, attendants served him on the spot, indicating a well-managed, large-scale arrangement of hospitality.