Shloka 7
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
तेन शब्देन वित्रस्ता: पउचाला भरतर्षभ | शिनेर्नप्ता महाबाहुरन्वपद्यत सात्यकि:,भरतश्रेष्ठ] उनकी उस गर्जनासे पांचाल-सैनिक थर्रा उठे। उस समय शिनिपौत्र महाबाहु सात्यकि उन शत्रुओंका सामना करनेके लिये आये
tena śabdena vitrastāḥ pāñcālā bharatarṣabha | śiner naptā mahābāhur anvapadyata sātyakiḥ ||
संजय म्हणाला—हे भरतश्रेष्ठ! त्या सिंहनादाच्या गर्जनेने पांचाल-सैनिक भयाने थरथर कापू लागले. तेव्हा शिनीचा नातू, महाबाहु सात्यकी शत्रूंना सामोरे जाण्यास पुढे सरसावला।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights battlefield ethics of kṣatriya conduct: fear can spread through an army, but a steadfast champion counters it by stepping forward to face danger, restoring resolve through courageous action.
A thunderous roar (from an opposing warrior or force) frightens the Pāñcāla troops. In response, Sātyaki—renowned for valor—moves forward to confront the enemy and meet the threat directly.