धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
अहं वियुक्तस्तैर्भाग्ये: पुत्रैश्नैवेह संजय,कथमसद्य भविष्यामि वृद्ध: शत्रुवशं गत: । संजय! मैं उन शुभकारक भाग्योंसे वंचित हूँ और पुत्रोंसे भी हीन हूँ। आज इस वृद्धावस्थामें शत्रुके वशमें पड़कर न जाने मेरी कैसी दशा होगी?
ahaṁ viyuktas tair bhāgyaiḥ putraiś caiva iha sañjaya, katham asadya bhaviṣyāmi vṛddhaḥ śatruvaśaṁ gataḥ |
धृतराष्ट्र म्हणाले— हे संजय! मी येथे शुभ भाग्यांपासून वंचित झालो आहे आणि पुत्रांपासूनही हीन झालो आहे. आता या वृद्धावस्थेत शत्रूंच्या वशात पडून माझी कोणती दुर्दशा होईल?
धघतयाट्र उवाच