Shloka 27
Śālva’s Elephant Assault and the Counterstroke (शाल्वस्य नागारूढाभ्यवहारः)
येषां च जगतीनाथो नाथ: कृष्णो जनार्दन: । कथं तेषां जयो न स्याद् येषां धर्मो व्यपाश्रय:,“सम्पूर्ण जगतके स्वामी जनार्दन श्रीकृष्ण जिनके रक्षक हैं और जिन्हें धर्मका आश्रय प्राप्त है, उनकी विजय क्यों न हो?
yeṣāṃ ca jagatīnātho nāthaḥ kṛṣṇo janārdanaḥ | kathaṃ teṣāṃ jayo na syād yeṣāṃ dharmo vyapāśrayaḥ ||
संजय म्हणाला—ज्यांचा रक्षक संपूर्ण जगाचा स्वामी जनार्दन श्रीकृष्ण आहे आणि ज्यांना धर्माचा आधार लाभला आहे, त्यांचा जय कसा होणार नाही? जिथे दैवी संरक्षण आणि धर्माधार एकत्र असतात, तिथे पराभवाला स्थान कसे राहील?
संजय उवाच
Educational Q&A
Victory is portrayed as the natural outcome when two supports coincide: reliance on Dharma (righteous conduct and just cause) and the guardianship of Kṛṣṇa, the world-lord. The verse frames success not merely as military strength but as moral alignment reinforced by divine guidance.
Sañjaya, reporting the events of the Kurukṣetra war to Dhṛtarāṣṭra, reflects on why the side protected by Kṛṣṇa and grounded in Dharma cannot be denied victory. It is a rhetorical affirmation of the Pāṇḍavas’ destined triumph in the Shalya Parva context.