Shloka 105
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
अपने सगे सम्बन्धियोंको भी छोड़कर सम्पूर्ण दिशाओंमें भागते हुए योद्धाओंके नाम और गोत्रको पुकार-पुकारकर लोग परस्पर बुला रहे थे। कितने ही मनुष्य हाहाकार करते हुए धरतीपर पड़ गये थे ।। तान् बुद्धवा रणमत्तो5सौ द्रोणपुत्रो व्यपोथयत् | तत्रापरे वध्यमाना मुहुर्मुहुरचेतस:
tān buddhvā raṇamatto ’sau droṇaputro vyapothayat | tatrāpare vadhyamānā muhur muhur acetasaḥ ||
हे पाहून रणमत्त द्रोणपुत्राने त्यांना कापून पाडले. तेथे इतरही, मारले जात असताना, पुन्हा पुन्हा शुद्ध हरपून बसत होते—भय व गोंधळाने विवेक नष्ट झाला होता.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked rage and battle-intoxication erase discernment and restraint, leading to adharma—especially in a night assault where the vulnerable are cut down and fear drives people into senselessness.
Sañjaya describes Aśvatthāmā (Droṇa’s son) attacking and felling fleeing warriors; amid the slaughter, many repeatedly lose consciousness or become mentally stunned from terror.