Shloka 30
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशय: । “राजाओ! केशी दैत्यका वध करनेवाले अनन्त-पराक्रमी भगवान् श्रीकृष्णकी मेरे द्वारा जो पूजा की गयी है, उसे आपलोगोंमेंसे जो सहन न कर सकें, उन सब बलवानोंके मस्तकपर मैंने यह पैर रख दिया। मैंने खूब सोच-समझकर यह बात कही है। जो इसका उत्तर देना चाहे, वह सामने आ जाय। मेरे द्वारा वह वधके योग्य होगा; इसमें संशय नहीं है
sa eva hi mayā vadhyo bhaviṣyati na saṁśayaḥ |
“तोच पुरुष माझ्या हातून वधास पात्र होईल—यात संशय नाही. राजहो! केशी दैत्याचा वध करणाऱ्या अनंत-पराक्रमी भगवान श्रीकृष्णाची जी पूजा मी केली, ती तुमच्यापैकी ज्यांना सहन होत नाही, त्या सर्व बलवानांच्या मस्तकी मी हा पाय ठेवला आहे. विचारपूर्वकच मी हे बोललो आहे. ज्याला उत्तर द्यायचे असेल तो समोर यावा. माझ्या हातून तो वधास पात्र ठरेल; यात संशय नाही.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores moral certainty in the face of wrongdoing: when an act is judged to violate honor and dharma, the speaker declares decisive accountability—“he is surely to be slain by me”—presenting punishment as a firm consequence rather than a negotiable option.
Vaiśampāyana, narrating events, reports a forceful vow: the offender in question is declared ‘vadhya’ (liable to be killed), and the narrator emphasizes the inevitability of that outcome—“no doubt.”