अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
भीष्म उवाच एष होषां समस्तानां तेजोबलपराक्रमै: । मध्ये तपन्निवाभाति ज्योतिषामिव भास्कर:,भीष्मने कहा--कुन्तीनन्दन! ये भगवान् श्रीकृष्ण इन सब राजाओंके बीचमें अपने तेज, बल और पराक्रमसे उसी प्रकार देदीप्यमान हो रहे हैं, जैसे ग्रह-नक्षत्रोंमें भुवनभास्कर भगवान् सूर्य। अन्धकारपूर्ण स्थान जैसे सूर्यका उदय होनेपर ज्योतिसे जगमग हो उठता है और वायुहीन स्थान जैसे वायुके संचारसे सजीव-सा हो जाता है, उसी प्रकार भगवान् श्रीकृष्णके द्वारा हमारी यह सभा आह्वादित और प्रकाशित हो रही है (अतः ये ही अग्रपूजाके योग्य हैं)
bhīṣma uvāca | eṣa hoṣāṃ samastānāṃ tejobalaparākramaiḥ | madhye tapann ivābhāti jyotiṣām iva bhāskaraḥ ||
भीष्म म्हणाले—कुंतीनंदना! या सर्व जमलेल्या राजांमध्ये श्रीकृष्ण आपल्या तेज, बल आणि पराक्रमाने असा उजळून दिसतो, जसा ग्रह-नक्षत्रांमध्ये भुवनभास्कर सूर्य. सूर्य उगवला की अंधार नाहीसा होतो आणि वारा वाहू लागला की निर्जीव-सा प्रदेशही सजीव भासतो; तसेच कृष्णाच्या सान्निध्याने ही राजसभा हर्षित व प्रकाशमान झाली आहे. म्हणून अग्रपूजेचा मान त्यांनाच योग्य आहे.
भीष्म उवाच
True eminence is recognized by intrinsic qualities—radiance (tejas), strength (bala), and valor (parākrama)—and rightful honor should be offered to the one whose presence uplifts and illumines the community; thus Bhishma argues that Krishna deserves the foremost worship (agra-pūjā).
In the royal assembly during Yudhishthira’s great rite, Bhishma points to Krishna among the gathered rulers and, using the sun-among-stars comparison, recommends him as the most worthy recipient of the first honor.