Shloka 18
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
तप्तचामीकराभेण किड्किणीजालमालिना । मेघनिर्घोषनादेन जैत्रेणामित्रधातिना
taptacāmīkarābheṇa kiṅkiṇījālamālinā | meghanirghoṣanādena jaitreṇāmitradhātinā ||
तो रथ तप्त सुवर्णासारखा कांतिमान होता आणि किड्किणींच्या जाळ्याने अलंकृत होता. त्याचा गंभीर नाद मेघगर्जनेसारखा होता. तो जयप्रद व शत्रुनाशक रथ होता. त्याच रथावर आरूढ होऊन श्रीकृष्णांनी त्या वेळी यात्रा आरंभली.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward magnificence (a radiant, victorious chariot) functions as a narrative symbol of strength and legitimacy: power meant to protect and prevail is portrayed as most meaningful when it serves a rightful mission rather than mere display.
Vaiśampāyana describes a splendid, battle-worthy chariot—golden in sheen, hung with tinkling bells, thundering like clouds—and states that Kṛṣṇa rides upon it to proceed on his journey at that moment.