Shloka 15
Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
प्रियं कर्तुमुपस्थातुं बलिकर्म स्वकर्मजम्,कामतो> प्युपयुञ्जानै राजसैलों भजैर्जनै: । दूसरे राजालोग विभिन्न देशके कुलीन वैश्योंके साथ धर्मराज युधिष्ठिरका प्रिय करने, उन्हें कर देने, अपने उपार्जित धन-रत्न आदिकी भेंट देने तथा संधि-विग्रहादि छः कार्योमें राजाको सहयोग देनेके लिये उनके पास आते थे। सदा धर्ममें ही लगे रहनेवाले राजा युधिष्ठिरके शासनकालमें राजस स्वभाववाले तथा लोभी मनुष्योंद्वारा इच्छानुसार धन आदिका उपभोग किये जानेपर भी उनका देश दिनोदिन उन्नति करने लगा
vaiśampāyana uvāca | priyaṃ kartum upasthātuṃ balikarma svakarmajam, kāmato 'py upayuñjānai rājasa-ailoṃ bhajair janaiḥ |
वैशंपायन म्हणाले—धर्मराज युधिष्ठिरांना प्रसन्न करण्यासाठी व त्यांच्या समोर उपस्थित राहण्यासाठी लोक आपल्या-आपल्या कर्मातून उत्पन्न होणारा नियत बलि-कर घेऊन येत. अनेक देशांचे राजे, कुलीन वैश्यांसह, संधी-विग्रह इत्यादी राजकारभाराच्या सहा उपायांत सहकार्य करण्यासाठी, कर अर्पण करण्यासाठी आणि स्वतः कमावलेले धन-रत्ने भेट म्हणून देण्यासाठी त्यांच्या कडे येत. जरी रजोगुणी व लोभी लोक इच्छेनुसार धन-भोग उपभोगत असले, तरीही सदैव धर्मनिष्ठ युधिष्ठिराच्या राज्यात देश दिवसेंदिवस उन्नत होत गेला.
वैशम्पायन उवाच