यमाश्रित्याकरोद् बैरं पुत्रस्ते स गतो दिवम् | आदाय तव पुत्राणां जयाशां शर्म वर्म च
yamāśrityākarod bairaṃ putras te sa gato divam | ādāya tava putrāṇāṃ jayāśāṃ śarma varma ca
शल्य म्हणाला—यमाचा आधार घेऊन तुझ्या पुत्राने वैर केले; तो आता स्वर्गास गेला. आणि तो तुझ्या पुत्रांची विजयाची आशा, त्यांचे आश्रय-सुख व त्यांचे कवचही घेऊन गेला.
शल्य उवाच