वधेन कर्णस्य तु दुःखितास्ते हा कर्ण हा कर्ण इति ब्रुवाणा: | द्रुतं प्रयाता: शिबिराणि राजन् दिवाकरं रक्तमवेक्षमाणा:,महाराज! समस्त कौरव कर्णके वधसे अत्यन्त दुःखी हो “हा कर्ण! हा कर्ण!” की रट लगाते और लाल सूर्यकी ओर देखते हुए बड़े वेगसे शिबिरकी ओर चले
vadhenakarṇasya tu duḥkhitāste hā karṇa hā karṇa iti bruvāṇāḥ | drutaṃ prayātāḥ śibirāṇi rājan divākaraṃ raktam avekṣamāṇāḥ ||
महाराज! कर्णाच्या वधाने अत्यंत दुःखी झालेले ते “हा कर्ण! हा कर्ण!” असे आक्रोश करीत, रक्तवर्ण झालेल्या सूर्याकडे पाहत पाहत, मोठ्या वेगाने शिबिरांकडे निघून गेले।
शल्य उवाच