Shloka 11
“कर्ण! फिर राज्यके लोभमें पड़कर तुमने शकुनिकी सलाहके अनुसार जब पाण्डवोंको दुबारा जूएके लिये बुलवाया, उस समय तुम्हारा धर्म कहाँ चला गया था? ।। यदाभिमन्युं बहवो युद्धे जघ्नुर्महारथा: । परिवार्य रणे बाल॑ क््व ते धर्मस्तदा गत:,“जब युद्धमें तुम बहुत-से महारथियोंने मिलकर बालक अभिमन्युको चारों ओरसे घेरकर मार डाला था, उस समय तुम्हारा धर्म कहाँ चला गया था?
sañjaya uvāca |
karṇa! punaḥ rājyasya lobhena patitvā tvaṃ śakuneḥ mantrānusāreṇa yadā pāṇḍavān punar api dyūtāya āhvayāḥ, tadā te dharmaḥ kva gataḥ? ||
yadābhimanyum bahavo yuddhe jaghnur mahārathāḥ |
parivārya raṇe bālaṃ kva te dharmas tadā gataḥ ||
संजय म्हणाला—कर्ण! राज्याच्या लोभात पडून शकुनीच्या सल्ल्याने जेव्हा तू पांडवांना पुन्हा जुगारासाठी बोलावलेस, तेव्हा तुझा धर्म कुठे गेला होता? आणि जेव्हा युद्धात अनेक महारथींनी मिळून बालक अभिमन्यूला घेरून मारले, तेव्हा तुझा धर्म कुठे होता?
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses pointed rhetorical questions to expose moral inconsistency: claiming righteousness in war is hollow if one earlier enabled injustice (the renewed dice-game) and participated in an unethical killing (the collective slaying of Abhimanyu). Dharma is presented as continuous accountability across actions, not a label invoked selectively.
Sanjaya addresses Karna and recalls two notorious episodes: Karna’s role in urging the Pandavas to be summoned again for gambling under Shakuni’s advice, and the later battlefield event where multiple Kaurava-side warriors encircled and killed the young Abhimanyu. These are cited to challenge Karna’s moral standing.