Shloka 31
राजन! समरांगणमें कर्णके बाणसमूहोंसे पीड़ित होते हुए पांचाल और सोमक योद्धा भी क्रोधपूर्वक एकत्र हो अपने पैने बाणोंसे सूतपुत्र कर्णको बींधने लगे ।। तान् सूतपुत्रो निजघान बाणै: पज्चालानां रथनागाश्चसंघान् | अभ्यर्दयद् बाणगणै: प्रसहा विद्ध्वा हर्षात् सड़रे सूतपुत्र:,किंतु उस रणक्षेत्रमें सूतपुत्र कर्णने बाणसमूहोंद्वारा हर्ष और उत्साहके साथ पांचालोंके रथियों, हाथीसवारों और घुड़सवारोंको घायल करके बड़ी पीड़ा दी और उन्हें बाणोंसे मार डाला
rājan! samarāṅgaṇe karṇake bāṇasamūhaiḥ pīḍitāḥ pāñcālāḥ somakāś ca yoddhāḥ krodhapūrvakam ekatrībhūya svaiḥ tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ sūtaputraṁ karṇaṁ vivyadhire || tān sūtaputro nijaghāna bāṇaiḥ pāñcālānāṁ rathanāgāśvasaṅghān | abhyardayad bāṇagaṇaiḥ prasahya viddhvā harṣāt sa raṇe sūtaputraḥ ||
संजय म्हणाला—राजन्! रणांगणात कर्णाच्या बाणवृष्टीने पीडित झालेले पाञ्चाल व सोमक योद्धे क्रोधाने पेटून एकत्र झाले आणि आपल्या तीक्ष्ण बाणांनी सूतपुत्र कर्णाला भेदू लागले. पण सूतपुत्रानेही प्रत्युत्तर दिले; घन बाणसमूहांनी त्याने बलपूर्वक पाञ्चालांच्या रथी, गजस्वार व अश्वारूढांच्या तुकड्यांना छळून काढले. युद्धाच्या घनघोर गजरात हर्ष-उत्साहाने त्यांना जखमी करून त्याने तीव्र वेदना दिल्या आणि अनेकांना शरांनी ठार केले.
संजय उवाच