Shloka 91
इसके बाद अर्जुनने बड़ी उतावलीके साथ घोड़े, सारथि, धनुष और ध्वजाओंसहित रथों, हाथियों और अश्वोंकी भी मारना आरम्भ किया। फिर तो पानीसे टूटे हुए पुलके समान आपकी वह विशाल सेना सब ओर बिखर गयी ।। ततोअर्जुनस्याशु रथेन केशव- श्षकार शत्रूनपसव्यमातुरान् | ततः प्रयात॑ त्वरितं धनंजयं शतक्रतुं वृत्रनिजघ्नुषं यथा
tato 'rjunasya āśu rathena keśavaḥ śakāra śatrūn apasavyam āturān | tataḥ prayātaṃ tvaritaṃ dhanaṃjayaṃ śatakratuṃ vṛtra-nijaghnuṣaṃ yathā ||
मग केशवाने अर्जुनाचा रथ झपाट्याने चालवून शत्रूंना डावीकडे वळवले; ते व्याकुळ व गोंधळले. त्यानंतर धनंजय वेगाने पुढे सरसावला—जसा वृत्राचा वध करण्यास शतक्रतु इंद्र धावून जातो—आणि विरोधी सेना हादरून सर्व बाजूंनी तुटू लागली।
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Effective action in a righteous struggle requires both inner resolve and skilled guidance: Arjuna’s force is amplified by Keśava’s strategic charioteering, and the Indra–Vṛtra simile underscores that decisive, disciplined intervention can break a seemingly massive opposition.
Kṛṣṇa rapidly maneuvers Arjuna’s chariot so the enemy is turned and thrown into disarray; then Arjuna charges forward swiftly, compared to Indra advancing to slay Vṛtra, causing the opposing forces to scatter.