Shloka 11
सूताभिजानीहि स्वकान् परान् वा रथान् ध्वजांश्वञापतत: समेतान् । युद्धवन् हाहं नाभिजानामि किंचि- न्मा सैन्यं स्वं छादयिष्ये पृषत्कै:
sañjaya uvāca |
sūtābhijānīhi svakān parān vā rathān dhvajāṃś cāpatataḥ sametān |
yuddhavan hāhaṃ nābhijānāmi kiñcin mā sainyaṃ svaṃ chādayiṣye pṛṣatkaiḥ ||
“सूत! एकत्र धावून येणारे रथ आणि ध्वज ओळख—ते आपले की परके. कारण युद्धात मी काहीच नीट ओळखू शकत नाही; असे होऊ नये की मी आपल्या सैन्यावरच बाणांनी आच्छादन करीन.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the frenzy of war, a fighter must preserve discernment and avoid harming one’s own side; ethical restraint requires verification before striking.
As chariots and standards surge together in a chaotic charge, the speaker urges the charioteer to identify whether the approaching forces are allies or enemies, fearing accidental attack on their own troops.