अब्रवीत् त॑ महेष्वासं धर्मराजो धनंजयम् । तदनन्तर अत्यन्त प्रसन्न हो बारंबार मुसकराते हुए पाण्डुकुमार धर्मराज युधिष्छिरने महाधनुर्धर धनंजयको बड़े प्रेमसे हृदयसे लगाकर उनका मस्तक सूँघा और उनसे इस प्रकार कहा--
abravīt taṁ maheṣvāsaṁ dharmarājo dhanañjayam | tadanantaraṁ atyanta-prasannaḥ san bāraṁbāraṁ muskurāte hue pāṇḍukumāro dharmarājo yudhiṣṭhirena mahādhanurdharaṁ dhanañjayaṁ baḍe premasa hṛdayase lagākara tasya mastakaṁ suṅghya ca enam evaṁ uvāca —
तेव्हा धर्मराज युधिष्ठिर त्या महाधनुर्धर धनंजयाला (अर्जुनाला) म्हणाला. त्यानंतर पांडुपुत्र युधिष्ठिर अत्यंत प्रसन्न झाला; वारंवार हसत स्नेहाने धनंजयाला हृदयाशी धरून त्याचे मस्तक सूंघून आशीर्वाद देत तो असे म्हणाला—
संजय उवाच