Shloka 5
अर्जुनकर्णसंनिपातवर्णनम् / The Convergence of Arjuna and Karṇa
परशुरामजीसे अस्त्र-शस्त्रोंका ज्ञान प्राप्त करके वह महान् शक्तिशाली और अत्यन्त दुर्जय हो गया था। समस्त संसारका सर्वश्रेष्ठ रथी एवं विश्वविख्यात वीर था ।।
trātāraṃ dhārtarāṣṭrāṇāṃ gantāraṃ vāhinīmukhe | hantāraṃ parasainyānām amitragāṇamardanam ||
परशुरामांकडून अस्त्र-शस्त्रविद्या प्राप्त करून तो महाबलवान, पराक्रमी आणि अत्यंत दुर्जेय झाला होता. तो सर्व जगातील श्रेष्ठ रथी व विश्वविख्यात वीर होता—धृतराष्ट्रपुत्रांचा रक्षक, सैन्याच्या अग्रभागी जाऊन लढणारा, शत्रुसैन्यांचा संहार करणारा आणि विरोधी गणांचा मान मर्दन करणारा।
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of guardianship and frontline responsibility: true martial excellence is framed not merely as violence, but as protection of one’s side and decisive leadership in the most dangerous place—the army’s front.
Yudhiṣṭhira describes a formidable warrior aligned with the Kauravas—one who shields Dhṛtarāṣṭra’s sons, advances to the battlefront, and devastates enemy formations—emphasizing his role as both defender and destroyer in the war.